Asakusa · Tokio
Zwaardgevechten, waaiendansen en onnagata in kleurrijke kostuums vullen een klein theater op de bovenverdieping in Asakusa, met een programma dat elke dag verandert.
Neem contant geld mee: fooien geven aan de artiesten hoort bij de voorstelling, en de snackbar accepteert geen kaarten.
De taalvraag, beantwoord
Kort samengevat. Ja, als je komt voor het spektakel en accepteert dat de woorden aan je voorbijgaan. Taishū engeki is het populaire theater van Japan, gespeeld door familietroupes die langs kleine zalen toeren. Een kort toneelstuk, vaak een historisch stuk met een zwaardgevecht, maakt plaats voor dansnummers in kimono en zware podiummake-up, met mannen in vrouwenrollen. Het toneelstuk is in het Japans; de dans behoeft geen vertaling. Boek de optie met gids voor een Engelstalige introductie, neem contant geld mee voor de fooiengewoonte en reken op maximaal twee uur.
Een zitplaats bij een volledige voorstelling van een reizend gezelschap in een klein theater boven een trap in Asakusa. Het programma wisselt dagelijks: waaierdansen, zwaardgevechten, traditionele dans, dramatische scènes en komedie, waarbij artiesten tussen de stoelen afdalen. U mag eten en drinken op uw stoel, en er is een fotomoment met de cast.
Het is geen kabuki, en het is geen show die voor toeristen is gemaakt: het is lokaal volkstheater, en het stuk wordt in het Japans opgevoerd. Het is ook niet stil. De muziek staat luid, lichten flitsen, er worden rookmachines gebruikt en een artiest steekt mogelijk een sigaret op op het podium. Kinderen onder de tien, rolstoelgebruikers en iedereen met ademhalingsproblemen of epilepsie kunnen beter niet boeken.
Wat het podium vult
Elk gezelschap stelt zijn eigen programma samen, en het is nooit twee dagen achter elkaar hetzelfde. De onderstaande onderdelen zijn waar deze vorm bekend om staat, zoals de artikelen op de Engelstalige Wikipedia over taishū engeki, onnagata en Japans historisch drama ze beschrijven. Ze leggen uit waarnaar u kijkt; ze beloven niet wat een bepaalde middag zal brengen.
Het toneelstuk
De eerste helft is doorgaans een kort toneelstuk voor het grootste deel van het gezelschap. Wikipedia beschrijft deze als korte verhalen die vaak in de Edo-periode spelen, waarin menselijke intriges worden vermengd met zwaardgevechten en samoeraithema's, hetzelfde terrein dat kabuki sewamono en jidaimono noemt: het dagelijks leven aan de ene kant, geschiedenis en heldendom aan de andere.
De revue
Na het toneelstuk volgt een reeks dansen zonder verband met het verhaal. Elke artiest betreedt alleen het podium in een kimono in traditionele stijl, dansend op enka, de sentimentele ballade-stijl van het naoorlogse Japan, terwijl rookmachines en gekleurde lichten hun werk doen. Dit is de helft die helemaal geen Japans vereist.
Onnagata
Onnagata, letterlijk vrouwenrol, ontstond in kabuki nadat vrouwen in 1629 van het toneel werden geweerd. Taishū engeki-gezelschappen tellen acteurs van beide seksen, maar jonge mannen dansen vaak de vrouwenrollen, terwijl vrouwen zelden mannen spelen. Verwacht een langzame, beheerste gratie, en let op hoe de zaal daarop reageert.
Swordplay
Zwaardgevechten horen bij de historische stukken, en het Japanse filmgenre dat daarop voortbouwt heeft zijn eigen naam: chanbara, zwaardvechtfilms, de samoeraicinema van het Westen. In een theater zo klein zit elke stoel dicht bij het gevecht, en de timing van een goed geoefend gezelschap komt duidelijk naar voren.
The look
Kostuums en make-up zijn ontleend aan kabuki: een porseleinwit gezicht, felrode lippen en sterk getekende ogen en wenkbrauwen, een onwerkelijke, gestileerde schoonheid die tot achterin de zaal herkenbaar is. De kostuums zijn gemaakt om vanuit elke stoel in het oog te springen.
Go-shūgi
Fans belonen tijdens de dansnummers een favoriete artiest. Ze lopen naar het toneel, de danser stopt en knielt aan de rand, en de fan schuift een envelop of een gevouwen briefje in de kimono of de obi-sjerp, vaak met een handdruk. Wikipedia noemt het gebruik go-shūgi, felicitaties. Bezoekers zijn van harte welkom om mee te doen.
Het gezin
De leiding van een troep gaat binnen een familie over van generatie op generatie, en leden delen meestal een familienaam, hoewel sommigen erin worden opgenomen zonder bloedverwantschap. Elke troep en sommige artiesten voeren een wapenschild, dat op vaandels en het doek te zien is. De acteurs worden vaak vanaf hun kinderjaren getraind en reizen samen van theater naar theater.
Van dichtbij
De vorm viert nabijheid. Artiesten stappen van het podium en lopen tussen de stoelen door, verkopen tijdens de pauze fotoboeken en dvd's in de gangpaden, en komen na de voorstelling naar buiten om fans te begroeten en op de foto te gaan. De fans zelf maken deel uit van het spektakel, met boeketten en brieven voor hun favorieten.
Bronnen: Engelstalige Wikipedia-artikelen over taishū engeki, onnagata, sewamono, jidaimono, enka, samoeraifilms (chanbara) en de obi-sjerp. Het gezelschap op het podium, het stuk en de dansen worden dagelijks door het theater zelf gekozen en gewijzigd.
Van de trappen tot de laatste buiging
De meeste dagen zijn er twee voorstellingen, en bij je boeking staat welke van jou is. Omdat het programma dagelijks opnieuw wordt samengesteld, kan het doek tot vijftien minuten voor of na de vermelde tijd opgaan, dus kom vroeg en houd rekening met enige speling.
Aankomst
Er is nog een theater op hetzelfde adres, dus controleer of je kaartspeld de naam van het theater toont dat je hebt geboekt. De ingang bevindt zich op de hoek van de straat, met een trap omhoog. Een gastheer in een kleurrijke jas staat met een bord van het verzamelpunt, of een receptionist wacht op de tweede verdieping.
Wachten
Voor de voorstelling verkoopt een kleine snackbar hapjes en drankjes, alleen contant. Eten en drinken op je stoel tijdens de show is heel gewoon bij taishū engeki, dus koop iets en nestel je lekker. Bij de optie met gids geeft het theaterpersoneel een korte uitleg in het Engels over wat er gaat gebeuren en hoe je fooi geeft.
Het stuk
Het gezelschap opent met een kort toneelstuk. Volg de gezichten, de kostuums en de gevechten in plaats van de dialoog. Tussen de delen kan ook een korte komische intermezzo in het Japans opduiken.
De dansen
Dan de dansnummers: één artiest tegelijk, luide muziek, licht en rook. Fans lopen naar voren om fooi te geven tijdens de dansen, en artiesten komen vaak van het podium af, tussen de stoelen.
Daarna
Er is gelegenheid om herinneringsfoto's van en met de artiesten te maken. Geen flits terwijl het gezelschap optreedt. Filmen vereist een speciale toestemming die alleen de optie met gids kan omvatten, en alleen wanneer die beschikbaar is.
Lees dit voordat u boekt
Het theater laat geen kinderen onder de tien jaar of baby's toe en raadt rolstoelgebruikers, mensen met ademhalingsproblemen en mensen met epilepsie af om te komen.
De muziek kan zeer luid zijn en de lichten kunnen flitsen. Er worden rookeffecten gebruikt die problemen kunnen veroorzaken bij mensen met astma of een gevoelige borst, en sommige artiesten roken op het podium als onderdeel van een scène.
Het stuk wordt in het Japans opgevoerd. Het begeleide programma omvat een korte Engelse briefing door theaterpersoneel vóór de voorstelling; bij de plaats met alleen de voorstelling is dat niet inbegrepen, dus begin hier met de eerste gids.
Het gezelschap, het stuk en de dansen wisselen dagelijks, en de aanvangstijd kan tot vijftien minuten vroeger of later zijn. Houd de tijd op uw boeking aan en kom vroeg.
Artiesten een fooi geven is een lokale gewoonte en onderdeel van het plezier, en de snackbar accepteert alleen contant geld. Briefjes van lage waarde en een eenvoudige envelop zijn ideaal.
Asakusa heeft twee stations die Asakusa heten: één wordt gedeeld door meerdere lijnen en er is een apart Tsukuba Express-station, volgens Wikipedia. Volg vanaf beide stations de kaartspeld in je boeking en controleer of de naam van het theater dat je hebt geboekt erbij staat, want een ander theater deelt hetzelfde adres.
Hoe de vorm gestalte kreeg
Taishū engeki put uit de gewoonten van kabuki en uit Asakusa's lange leven als speeltuin van Tokio. Elke onderstaande datum komt uit het Engelstalige Wikipedia-artikel dat in de noot wordt genoemd.
1629
In 1629 werd vrouwen verboden kabuki op te voeren, en mannelijke acteurs namen de vrouwelijke rollen over. De onnagata-traditie die taishū engeki-gezelschappen nog steeds dansen, is uit dat verbod ontstaan.
Edo-periode
Asakusa's groei als uitgaanswijk in de Edo-periode was mede te danken aan de rijstpakhuizen van het naburige Kuramae, wier beheerders geld te besteden hadden; theaters en geishahuizen volgden.
Meiji-periode
Tijdens de Meiji-periode werd het verbod op vrouwen die optraden opgeheven, en vrouwen begonnen in kabuki te verschijnen in onnagata-rollen, hoewel mannen de norm bleven.
1900s
Gedurende het grootste deel van de twintigste eeuw bleef Asakusa een van de belangrijkste uitgaansdistricten van Tokio, en het rokku, de Zesde Wijk, stond bekend om theaters en bioscopen zoals de Denkikan.
1930
Yasunari Kawabata's roman De Scharlaken Bende van Asakusa, gepubliceerd in 1930, vereeuwigde de wijk op het hoogtepunt van haar roem.
1945
Het bombardement op Tokio van 10 maart 1945 richtte zware schade aan in Asakusa. Het gebied werd na de oorlog herbouwd en in 1947 fuseerde het met Shitaya tot het huidige district Taitō.
Bronnen: Engelse Wikipedia (Onnagata; Asakusa). De eigen geschiedenis van het theater is een eigen verslag en wordt als zodanig geciteerd op deze pagina.
Ticketvoorwaarden
Inbegrepen, beperkingen en huisregels, op één plek verzameld.
Podium of werkbank
Asakusa na zonsondergang
Asakusa bij nacht, de tempelpoorten en verlichte arcades, een riksja in beweging en de rode toren aan de andere kant van de stad.
Eerst het gezelschap, dan de rest van Asakusa
Het theaterticket gaat voorop. Daarnaast staan de chopstick-workshop waarmee het verderop wordt vergeleken, een rickshawrit door de oude straten en Tokyo Tower voor later op de avond.
Een stoel voor één volledige voorstelling van het gezelschap van maximaal 90 minuten in een klein theater boven: eerst een toneelstuk, dan dansnummers in kleurrijke kostuums. De optie met gids voegt een Engelstalige briefing door theaterpersoneel toe, een blikje drinken en hulp bij het fooiengebruik.
Een praktische eetstokjesworkshop in Asakusa: kies een houtsoort, vorm hem met een traditionele Japanse handschaaf, schuur en olie hem en neem het paar dezelfde dag mee naar huis. Begeleiding in het Engels of Japans; graveerwerk kost extra.
Een riksjatocht door Asakusa met een trekker die als uw gids optreedt, in het Engels of Japans, langs tempels en schrijnen, Denpoin Street en Sumida Park. Opties variëren van een half uur tot iets meer dan drie uur; twee volwassenen passen per riksja.
Toegang tot het Main Deck op 150 meter, met een Top Deck-optie op 250 meter, in de rode toren die in 1958 opende. Dit ticket kan na aankoop niet worden terugbetaald, dus leg uw datum eerst vast.
Meer boekingen in Tokio
Voordat het eerste waaierscherm opengaat
FAQ
Voor de meeste nieuwsgierige bezoekers wel. Het toneelstuk is in het Japans, maar de helft van de voorstelling is een dansrevue die geen woorden nodig heeft, en de kostuums, make-up en zwaardgevechten zeggen veel. Boek de optie met gids als u een Engelse briefing wilt over wat u gaat zien.
Japans volkstheater: familietroupes die langs kleine theaters trekken met een programma van een kort toneelstuk, vaak een historisch drama met zwaardgevechten, gevolgd door solodansnummers in kimono. Jonge mannen spelen vaak de vrouwelijke rollen. Het is goedkoper en veel minder formeel dan kabuki.
Een los kaartje omvat één volledige voorstelling en de fotomogelijkheid met de cast. Het programma met gids kost meer en voegt een korte toelichting op de voorstelling door Engelssprekend theaterpersoneel toe, een blikje drinken, begeleiding bij het geven van fooien en, wanneer beschikbaar, toestemming om te filmen.
Kinderen onder de tien en baby's, rolstoelgebruikers, mensen met ademhalingsproblemen en mensen met epilepsie. De muziek is zeer luid, lichten flitsen, er worden rookeffecten gebruikt en sommige artiesten roken op het podium als onderdeel van een scène.
Tijdens de dansnummers lopen fans naar het podium en knielt de artiest aan de rand om een gevouwen briefje of een envelop in ontvangst te nemen, die in de kimono of de obi-sjerp wordt gestoken. Het is optioneel maar welkom. Neem contant geld mee: er is geen kaartoptie voor fooien of aan de snackbar.
Nee. Het stuk en de dansen van het gezelschap wisselen elke dag, dus geen twee voorstellingen zijn hetzelfde en geen enkele kan worden gegarandeerd. Daarom kan de aanvang tot vijftien minuten vroeger of later zijn dan het tijdstip op uw boeking.
Reken in totaal op 1,5 tot 2 uur. De voorstelling zelf duurt tot 90 minuten, en u wilt graag tijd vooraf om uw stoel te vinden en de snackbar te bezoeken.
U mag op uw stoel eten en drinken, wat normaal is bij taishū engeki; de snackbar verkoopt kleine hapjes voor contant geld. Rode wijn, alcohol, roken in de zaal en flitsfotografie zijn niet toegestaan. Er is een gelegenheid om de artiesten te fotograferen en samen met hen te poseren.
Het ligt boven aan een trap vanaf een straathoek in Asakusa, en een ander theater deelt hetzelfde adres, dus controleer of uw kaartspeld de naam van het theater vermeldt dat u hebt geboekt. Een gastheer met een bordje met het verzamelpunt, of een receptionist op de tweede verdieping, wijst u de weg.
Nee. Het is een onafhankelijke gids, samengesteld door schrijvers die geen band hebben met het theater, het bedrijf erachter of de gezelschappen, en met geen van hen zijn verbonden. Elke stoel die u via deze pagina's reserveert, wordt geboekt bij GetYourGuide.