Το Rokku, η συνοικία των σκηνών της Asakusa

Ρύζι, χρήμα και θέατρα

Η άνοδος της Asakusa ως συνοικίας ψυχαγωγίας κατά την περίοδο Edo οφειλόταν εν μέρει στη γειτόνισσά της, την Kuramae, μια συνοικία αποθηκών για το ρύζι που χρησιμοποιούνταν για την πληρωμή των υπηρετών της φεουδαρχικής κυβέρνησης. Οι φύλακες αυτών των αποθηκών άρχισαν να ανταλλάσσουν το ρύζι με χρήματα ή να το μεταπωλούν με περιθώριο κέρδους, και πολλοί απέκτησαν χρήματα για να ξοδέψουν. Θέατρα και οίκοι γκέισας ξεπήδησαν στη γειτονική Asakusa για να τους εξυπηρετήσουν.

Η Έκτη Συνοικία

Για το μεγαλύτερο μέρος του εικοστού αιώνα, η Asakusa παρέμεινε μια σημαντική περιοχή ψυχαγωγίας, και το rokku, ή Έκτη Περιοχή, ήταν ιδιαίτερα διάσημο ως θεατρική συνοικία, όπου φιλοξενούνταν φημισμένοι κινηματογράφοι όπως το Denkikan. Φωτογραφίες από το 1930 περίπου δείχνουν τον δρόμο της γεμάτο κόσμο κάτω από ψηλά κάθετα πανό και περίτεχνες θεατρικές προσόψεις.

Ένα μυθιστόρημα των χρυσών χρόνων

Ο Γιασουνάρι Καβαμπάτα διαδραματίζει το μυθιστόρημά του «Η Κόκκινη Συμμορία της Ασάκουσα», που εκδόθηκε το 1930, στην περιοχή στο απόγειο της φήμης της. Η Wikipedia περιγράφει το βιβλίο ως ένα ζωντανό πορτρέτο των χρυσών χρόνων της Ασάκουσα. Παραμένει η πιο γνωστή λογοτεχνική απεικόνιση της συνοικίας και ένας εξαιρετικός σύντροφος ανάγνωσης πριν από την επίσκεψή σας.

Πόλεμος και ανοικοδόμηση

Η περιοχή υπέστη σοβαρές ζημιές από τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, και ειδικότερα από τον εμπρηστικό βομβαρδισμό του Τόκιο στις 10 Μαρτίου 1945. Ανοικοδομήθηκε μετά τον πόλεμο, αλλά αργότερα ξεπεράστηκε από το Σίντζουκου και άλλες συνοικίες ως η ψυχαγωγική περιοχή της πόλης. Το 1947, όταν το Τόκιο έγινε μητρόπολη, ο παλιός δήμος της Ασάκουσα συγχωνεύτηκε με τη Σιτάγια για να σχηματίσει τη σημερινή συνοικία Ταΐτο.

Η κάτω πόλη

Η Ασάκουσα βρίσκεται στο κέντρο της περιοχής που είναι γνωστή ως Σιταμάτσι, που κυριολεκτικά σημαίνει «χαμηλή πόλη», ένα όνομα που παραπέμπει στο χαμηλό υψόμετρο αυτού του παλιού τμήματος του Τόκιο στις όχθες του ποταμού Σουμίντα. Όπως υποδηλώνει το όνομα, η Wikipedia περιγράφει την περιοχή ως έχουσα μια πιο παραδοσιακά ιαπωνική ατμόσφαιρα από πολλές γειτονιές του Τόκιο. Διαθέτει πολλά εστιατόρια που σερβίρουν παραδοσιακό ιαπωνικό φαγητό, ενώ κατά μήκος της Καπαμπάσι μια συστάδα καταστημάτων ειδών κουζίνας προσελκύει κατοίκους του Τόκιο που αναζητούν προμήθειες για την κουζίνα τους.

Asakusa τώρα

Επειδή μεγάλο μέρος του Τόκιο καταστράφηκε στον πόλεμο, η Ασάκουσα συγκεντρώνει περισσότερα κτίρια της δεκαετίας του 1950 και του 1960 από τις περισσότερες περιοχές της πόλης. Τα τοπικά της θέατρα ειδικεύονται σε κλασικές ιαπωνικές ταινίες και η συνοικία φιλοξενεί ακόμη φεστιβάλ όπως το Sanja Matsuri τον Μάιο. Το θέατρο του θιάσου συνεχίζει μια άλλη πτυχή του παλιού επαγγέλματος: τη ζωντανή λαϊκή ψυχαγωγία, που παίζεται μπροστά σε ντόπιο κοινό.

Φεστιβάλ και ο ναός

Το Sanja Matsuri, που πραγματοποιείται τον Μάιο, είναι το πιο διάσημο από τα πολλά φεστιβάλ της Asakusa: φορητά ιερά και άρματα περιφέρονται στους δρόμους με δυνατές ιαχές για τρεις ημέρες. Ο πυρήνας της περιοχής είναι ο Sensō-ji, ο αρχαιότερος καθιερωμένος ναός του Τόκιο, αφιερωμένος στη βοδισάτβα Kannon, και δίπλα στον χώρο του ναού βρίσκεται το Hanayashiki, ένα μικρό λούνα παρκ που διεκδικεί τον τίτλο του αρχαιότερου στην Ιαπωνία. Η Asakusa φιλοξενεί επίσης ένα ετήσιο καρναβάλι βραζιλιάνικου στυλ, υπενθύμιση ότι η περιοχή πάντα συνδύαζε παλιά και νέα ψυχαγωγία.

Πού ταιριάζει το θέατρο θιάσων

Το θέατρο αυτοπροσδιορίζεται ως το τελευταίο σωζόμενο θέατρο taishū engeki στο Τόκιο και χρονολογεί την ίδρυσή του στην εποχή Meiji· αυτά είναι τα λόγια του ίδιου του θεάτρου. Αυτό που γίνεται σαφές από οποιαδήποτε επίσκεψη είναι ότι η μορφή που φιλοξενεί, λαϊκό θέατρο από περιοδεύοντες οικογενειακούς θιάσους, ανήκει στην ίδια παράδοση φθηνής, άμεσης, λαοφιλούς ψυχαγωγίας που έκανε διάσημη την Έκτη Περιοχή.

Διαβάστε στη συνέχεια: Το taishū engeki χωρίς ιαπωνικά